Praca dyplomowa Andrzeja Szwabe została rozpisana na 3 dopełniające się wystawy, które domykają rozwijaną od 2022 r narrację. Ostatnią z nich otwiera performans - “koncert dyplomowy”.
Odbiorcy, wprowadzeni w labirynt korytarzy przechodzą przez salę z fortepianem i wychodzą ze środka instalacji do właściwej przestrzeni klasztoru - to tam znajduje się miejsce dla publiczności. Koncert rozpoczyna się - autor znika z oczu widowni w sali z fortepianem. Zza ściany słychać jednak nie repertuar recitalu, lecz dźwięki codziennego ćwiczenia do występu.
Dla odbiorców, którzy zdecydują się opuścić swoje miejsca i z powrotem zajrzeć do sali stanie się oczywiste, że autora już dawno tam nie ma, a jego miejsce zajęła uczennica szkoły muzycznej, przygotowująca się do dyplomu. Autor opuszczając przestrzeń zostawił otwarte drzwi, wcześniej ukryte w jednej ze ścian - prowadzą one na kulisy wystawy gdzie autor przeniósł wszystkie przedmioty ze swojego mieszkania by na czas trwania wystawy spełnić swoje marzenie i zamieszkać w klasztorze.
